شهریار

زندگی را هرطور دیدم یه راه طولانی و دراز و بس خسته کننده بود ، تنها دلیلی که برای گام نهادن در این راه یافتم انهم امید بوده و همین...اگر قرار است دیر یا زود برویم ،این رفتن چه بهتر که در مسیر درست و نیک باشد،که هفت روز بعد از رفتنمان ،یاران جای اشک بر گونه ،با لبخند بگویند راهش سبز......

براستی تا چه حد سکوت در زندگی ما نقش دارد،؟بگذارید یک مثال در مورد سکوت بگویم؛لحظه هایی که باید از خشم و نفرت هوای حال خود را نگه دارید و باید سکوت کرد اما در بسیاری موارد دیده شده است که نه تنها سکوت نبوده بلکه مثنوی هفتاد مَن فحش و دشنام بین طرفین جابجا میشود...سکوت مردم ما در بسیاری موارد نیز بسیار جالب و قابل توجه است،در گرانی ها ؛در تباه شدن حق ؛در کشته شدن سگ ماده ای رنجور با چند توله و یا سکوت در قبال کتک خوردن یک زن توسط شوهرش،مردمان عجیبی هستیم؛انجا باید فریاد کنیم ساکتیم و ان لحظه ی حساس که نیاز به سکوت در برابر خشم داریم فریاد میکنیم،به عنوان ...